Nieuwsarchief

14-07-19 14 Juli is de 75e geboortedag van Aad Mansveld

14 Juli is de 75e geboortedag van Aad Mansveld. Helaas, hij mag het zelf niet meemaken. Op 5 december 1991 overleed hij, slechts 47 jaar jong aan een ziekte, die nog steeds niet volledig is te bestrijden en bijna altijd slachtoffers vergt.

Aad Mansveld was maar wat trots op zijn geboortedag. ‘Ik ben jarig op ‘Quatorze Juillet’, meldde hij immer met een brede glimlach als het ter sprake kwam. ‘Ja, ja, de Fransen herdenken dan de bestorming van de Bastille, maar ik de verovering van de wereld…’. Eén van vele van zijn uitspraken die hem zo kenmerkten als het prototype van Haagse Bluf. In beginsel bescheiden, maar zich eenmaal thuis voelend in gezelschap of omgeving dan ontdooide hij. Dan namen zijn flair, alertheid, zijn (soms harde) humor, lef, branie geleidelijk steeds grotere vormen aan.

Eerst goed luisterend naar trainer, leider, oudere ervaren spelers en eenmaal gewend aan de kring waarin hij verkeerde en zelf enige routine en erkenning had verzameld steeg hij snel in de hiërarchie. Dan nam hij het initiatief, het heft in handen en ontwikkelde hij zowel zijn inzichten als technische en leiderscapaciteiten.

Zeker in mentaal opzicht had hij steeds vaker invloed op het hele elftal van eerst ADO en later FC Den Haag. Dan was hij letterlijk en figuurlijk dé aanvoerder, die hoewel Ausputzer en libero voorop in de strijd ging, zich zelfs zo vaak in de frontlinie meldde, dat hij veelvuldig scoorde en zelfs uitgroeide tot topscorer onder de verdedigers.

In het Oranjeshirt, dat hij zesmaal mocht dragen, en bij zijn uitstapjes naar Feyenoord en FC Utrecht was hij één met het team, maar zeker niet zo dominant als bij ADO en FC Den Haag. En ook kon Aad kwetsbaar zijn, als hij meende dat hem onrecht was aangedaan. Zoals bijvoorbeeld bij een op handen zijnde transfer naar Ajax, waarbij hij zich op onheuse wijze voelde behandeld door de Amsterdamse clubvertegenwoordiging.

Toen hij door bondscoach Frantisek Fadrhonc voor Oranje werd gepasseerd, omdat Jan van Beveren liever clubgenoot Pleun Strik van PSV voor zich had. Of de enkelblessure die hij opliep in de aanloop naar het WK 1974, waarin Oranje als tweede zou eindigen. Daar was hij zonder die in een operatie en maandenlange revalidatie resulterende kwetsuur bij geweest.

Dat was een gigantische domper, die Aad mentaal wel – zij het voor even - deuken bezorgde. Daarna won hij met FC Den Haag nog de KNVB-beker in 1975 en nam het initiatief om met het elftal daags na de cuptriomf de studio in te duiken om een plaat op te nemen. Vervolgens brak FC Den Haags beste Europacupjaar aan met wedstrijden tegen Vejle BK, RC de Lens en West Ham United.

In het eind van de jaren zeventig en de beginjaren tachtig verging het FC Den Haag sportief en financieel minder, het hooliganisme stak de kop op, Mansveld veranderde tweemaal van club (Feyenoord en FC Utrecht), maar keerde steeds terug in het Zuiderpark. FC Den Haag-Haarlem (0-4) van begin april 1982 werd zijn en die van Lex Schoenmaker laatste wedstrijd.

De nacht na die wedstrijd staken ontevreden supporters de oude, uit 1928 stammende eretribune in brand. Trainer Cor van der Hart legde zich al neer bij FC Den Haags eerste degradatie uit de Eredivisie en besloot rigoureus te verjongen en geen beroep meer te doen op de routiniers. Van een echt afscheid van een kaliber dat Aad Mansveld verdiende kwam het nooit. Hij werd trainer, bij Laakkwartier zelfs een zeer geliefde en succesvolle oefenmeester. Tot de ziekte de zo oersterke, soms meedogenloze verdediger bruut velde.

Aads heengaan maakte diepe indruk. Toen pas kwam het eerbetoon, op indrukwekkende wijze. Oude voetbalmakkers van de Oude Haagse Glorie gaven de bokaal voor iemand die zich verdienstelijk had gemaakt voor het Haagse voetbal zijn naam: de Aad Mansveld Trofee. Overal keek en kijkt hij nog mee. Dat was in het Zuiderparkstadion, waar in 1993 een plaquette boven de middendoorgang van de Noordtribune werd onthuld. De Noordtribune, die toen de Aad Mansveld tribune ging heten. Op 28 juli 2007 onthulde Aads gezin (vrouw Cécile, zoon Ruud, dochter Sandra en kleinzoon Jim) tijdens de opening van het nieuwe stadion het standbeeld, dat verrees op het ernaast gelegen Haagse Heldenplein.

Ook in het nieuwe stadion kwam een Aad Mansveldtribune. In Madestein draagt één van de straten zijn naam. Op de plek waar het voor Aad als voetballer allemaal echt begon, het Zuiderpark, kijkt hij altijd mee. Op de dag dat de laatste resten van het oude Zuiderparkstadion werden gesloopt werd het graffitykunstwerk met de beeltenis van Aad Mansveld dankzij een bij toenmalig sportwethouder Karsten Klein protesterende supporter ternauwernood van de sloperskogel gered.

De wethouder bleek gevoelig voor de historische en iconische waarde ervan en liet het gedeelte van het kunstwerk met Aad erop tijdelijk opslaan tot er een waardige en geschikte plek zou worden gevonden. Die kwam er bij de ingang van het opleidingscomplex De Aftrap. Op de Wall of Fame van Haagse sporticonen in de Sportcampus Zuiderpark, die verrees op de plek van het oude Zuiderparkstadion, hangt Aads zilveren ster. En in Zeist, het hoofdkwartier van de KNVB, ontbreekt Aads naam evenmin op de Wall of Fame van alle spelers en speelsters die uitkwamen voor Oranje.

Tekst en bron: Frans Leermakers, ADOPost.