Nieuwsarchief

10-11-12 Gemengde gevoelens bij Pascal Bosschaart

Na zeven maanden blessureleed heeft Pascal Boschaart bij Sydney FC een rentree gemaakt die hij niet snel zal vergeten. Welk gevoel na afloop overheerste? Bosschaart vond het moeilijk om daar een antwoord op te geven.

Eerst was daar zijn geslaagde terugkeer op de velden, nadat de verdediger eind maart in de laatste wedstrijd van het seizoen zijn achillespees had afgescheurd. Vervolgens smaakte Bosschaart het onwaarschijnlijke genoegen om de eerste goal uit zijn carrière te maken in competitieverband. Maar tot slot stapte hij toch met een enorme kater van het veld.

Rooskleurig
In de thuiswedstrijd tegen Melbourne Victory zag alles er lange tijd zeer rooskleurig uit. Yau had na een klein kwartier Sydney op voorsprong gezet, waarna kort na rust het 'moment of glory' voor Bosschaart aanbrak. De verdediger volleerde de bal mel links in de rechterbenedenhoek van het doel.

Sydney leek de buit binnen te hebben. Uit voorzorg werd een kwartier voor tijd zelfs Alessandro del Piero, net hersteld van een kleine kwetsuur, naar de kant gehaald. Melbourne was echter niet van zins zich al bij de nederlaag neer te leggen en sloeg genadeloos toe. Nabbout (78ste minuut), Thompson (86) en wederom Nabbout (90) zetten in twaalf minuten tijd de wereld volledig op z'n kop: 2-3.

Deceptie
Natuurlijk was de deceptie bij Bosschaart groot, zeker ook omdat hijzelf een prima wedstrijd had gespeeld en voortdurend luid was toegejuicht door de Sydneyfans. Bij Bosschaart streden na afloop verbazing en ergernis dan ook om voorrang. ,,Het is ongelooflijk dat we deze voorspong uit handen geven. We kwamen vlak na rust op 2-0. Een prachtig moment, omdat we daarvoor al wel wat onder druk waren komen te staan. Die goal had dus een verlossende uitwerking op ons moeten hebben, maar dat bleek niet het geval. We geven het toch nog weg. Verschrikkelijk zuur.''


Uiteraard waren er voor Bosschaart ook wat positieve punten aan te stippen. ,,Ik heb eigenlijk een heerlijke pot gespeeld. En dat na zeven maanden afwezigheid. Een hele wedstrijd volhouden, ging me goed af. Alleen kreeg ik tegen het einde van de wedstrijd wel een beetje last van kramp. Dat is natuurlijk ook niet zo heel verwonderlijk. Ik had vóór deze ontmoeting pas anderhalve wedstrijd met de beloftes meegedaan. Dan moet je toch wel even aan het hogere tempo wennen.''

Uit hun dak
Dat hij in deze merkwaardige wedstrijd ook nog een doelpunt scoorde, maakte het er alleen maar nog gekker op. ,,Natuurlijk is het leuk dat ik mijn eerste doelpunt maak. Dat gaf me een supergevoel. Er zaten 22.000 mensen op de tribunes die me allemaal toezongen en uit hun dak gingen. Dan is het des te erger als je de overwinning toch nog weggeeft. Het had zo'n mooie avond kunnen worden...''

Bron www.sport-promotion.nl