Nieuwsarchief

06-11-11 Column Aad Mansveld, de voetbalveldmaarschalk van ADO

Tegenwoordig rijd ik vanwege mijn werk bijna elke dag door het Zuiderpark, op vrijdag stap ik regelmatig van mijn fiets en ga dan tussen half 12 en half 1 even bij de training van ADO kijken in het voormalige Zuiderpark stadion.

Dat doe ik dan op de Zuid tribune, de enige die is overgebleven na het vertrek van ADO uit het Zuiderpark. Tijdens het kijken naar de trainende spelers word ik regelmatig afgeleid door iets dat er niet meer is. Dat klinkt tegenstrijdig, maar de leegte aan de overkant waar ooit de kolossale Noord tribune stond, is zo gapend dat ie mijn aandacht blijft trekken. En dat is niet verwonderlijk want in de jaren ‘70 heb ik zoveel schitterende voetbal momenten meegemaakt op die Noord tribune, eerst samen met mijn opa en vader en later met vrienden van school en voetbal.

Groots
Het ontwerp was in een soort ‘Oostblok stijl’: groots, massief en vooral functioneel met een enorm dak en betonnen trappen waarop ijzeren leuningen. Halverwege naar boven ging het over in een zit-tribune maar daar zat ik bijna nooit. Want het was veel gezelliger in het midden gedeelte van de statribune waar de fanatieke aanhang zich onder de naam Midden-Noord elke wedstrijd verzamelde. Dan zag je die grauwe en saaie tribune zo’n uur voor de wedstrijd langzaam tot leven komen door de toestromende, in groen en geel uitgedoste fans die enthousiast zongen en namen van de spelers scandeerden.

Haagse Bluf
In de roemruchte jaren ‘70 had ADO een geweldig elftal met veel spelers die van de Haagse voetbalvelden waren geplukt. En dat was inclusief een flinke portie Haagse bluf, een sappig Haags accent en niet te vergeten die Haagse vechtersmentaliteit, voortgekomen uit het opgroeien in de volkswijken en spelen in de harde Haagse amateurvoetbalwereld. Het is dan ook geen toeval dat er zoveel bekende arbiters uit Den Haag kwamen.

Bekende voetballers uit die unieke ‘Haagse volksbuurt generatie’ zijn Johnny Dusbaba, Aad Kila, Dick Advocaat, Lex Schoenmaker en natuurlijk het boegbeeld Aad Mansveld. Nog steeds zie ik het als een voorrecht dat ik deze fantastistische voetballer zo vaak heb mogen aanschouwen. Zonder die zware blessure in 1974 was hij basisspeler geweest in Oranje, ik weet zeker dat Gerd Müller in die WK finale in München nooit die schlemielige 2-1 had gemaakt met Aad Mansveld voor hem (en Ton Thie tussen de palen, die had tenminste nog een duik genomen…). Hij was een zeer complete voetballer met een geweldige trap – en koptechniek en even makkelijk elimineerde hij meedogenloos tegenstanders. Het mooist waren de momenten waarop Aad Mansveld, met een superieure tred en de robuuste borstkas vooruit, ervoor koos op te stomen vanuit zijn defensie. Om vervolgens sierlijk en met speels gemak het middenveld te doorklieven en dan van afstand snoeihard uit te halen of aanvallers vrij voor de goal te zetten.

memorabel
Onvergetelijk en misschien wel mijn mooiste herinnering is de wedstrijd tussen ADO en PSV in 1975 (4-1) waarin Mansveld tweemaal met een hard en geplaatst schot scoorde vanuit een vrije trap. Wat een feest was dat in het Zuiderpark! Vijf jaar later was er een bijna even memorabel duel tussen ADO en Ajax waarin een uitblinkende Mansveld zijn ploeg op sleeptouw nam en Ajax sensationeel met 4-3 versloeg, met onder meer Ling en een piepjonge Kieft bij de gasten. Een spannend, zeer beladen duel was de 2-1 winst op Feijenoord in 1977 met de winnende goal van Martin Jol. Helaas had Mansveld dat jaar besloten om bij Feijenoord te gaan spelen waardoor hij ‘in zijn eigen Zuiderpark’ tenonder ging. Ik herinner me nog goed dat het vanwege deze bijzondere situatie zo druk was dat er een kwartier na aanvang nog rijen voor de kassa stonden! Mansveld was dus ‘buiten-categorie’ als ADO speler, maar er waren in die jaren meer geweldige en bijzondere voetballers te bewonderen.

Ling
Persoonlijk ben ik altijd een grote fan geweest van de ‘Haagse godenzoon’ Tscheu La Ling, vooral vanwege zijn dubbele schaar waarmee hij schier achteloos verdedigers deklasseerde tot figuranten. En dan de publiekslievelingen Harry Melis en Romeo Zondervan die elk op hun geheel eigen manier razendsnel langs de zijlijn richting vijandelijk doel renden, onder opzwepende kreten van de dolenthousiaste ADO fans. Henk Van Leeuwen was een unieke spits met specifieke kwaliteiten, maar werd even makkelijk bejubeld als verguisd. Na de legendarische Ton Thie is Hans Galjé een keeper die regelmatig wedstrijden won voor ADO. Heel helder staat me die avond bekerwedstrijd met kunstlicht nog bij in het voorjaar van 1977. Hierin stopte hij na de reguliere 1-1 op fantastische wijze enkele penalties waardoor ADO won, wat een ontlading indertijd, kippenvel. “Last but no least” die bijzondere Friese spits en eenmalig international Oeki Hoekema: nooit zal ik vergeten hoe hij vanuit een sprint op het middenveld de winnende 1-0 maakte tegen AZ’67 in 1977 (toen een aankomend topteam dat in 1981 kampioen werd), het Zuiderpark kolkte!

En dat was ADO ten voeten uit, winnen van clubs uit de top in een Zuiderpark vol enthousiaste fans, vaak met met doeltreffende en creatieve aanvallers, een bikkelend middenveld en een ijzersterke verdediging. Centraal stond hierin boegbeeld Aad Mansveld, deze column is een postume ode aan ‘de voetbalveldmaarschalk van het Zuiderpark’.

Door : Erik Neuteboom

Bron:http://www.haagsetopsport.nl