Nieuwsarchief

04-11-20 Rust is een illusie bij ADO Den Haag

ADO Den Haag sprokkelde tot nu toe in dit seizoen vier punten. Zelf afgedwongen, maar niet meer dan een meevaller. Het blijft behelpen met de club en onrustig in de Hofstad.

‘Ik lig er wakker van’, gaf ADO Den Haag-trainer Aleksandar Rankovic in de aanloop naar het uitduel met PSV toe, toen de start van zijn ploeg in wedstrijden ter sprake kwam. ‘Ik heb het antwoord niet’, voegde hij nog toe. Rankovic is niet te benijden. De positie van een trainer komt overal en altijd onder druk te staan als de resultaten matig zijn en het spel pijn aan de ogen doet. Bij de ene club wat meer dan bij de andere, maar dat heeft met beleid en visie of de afwezigheid daarvan te maken. Druk is er altijd in Den Haag, hoe groot het verlangen naar rust en stabiliteit ook is.

Rankovic kent de wetten als geen ander. ‘We hebben tijd nodig, maar er ís geen tijd’, zegt hij met grote regelmaat. De stilte en de berustende blik die dan volgen, spreken voor zich. Net zoals zijn reactie na de 4-0 nederlaag in Eindhoven op de vermeende discussie over zijn positie. ‘Ik kan er nu niets over zeggen.’ Je mag hopen dat een beginnend hoofdcoach bij een club die een nieuwe weg zegt te zijn ingeslagen krediet krijgt. Door nu weer een andere koers te gaan varen, zou de clubleiding zichzelf een brevet van onvermogen opspelden. Maar het borrelt en gist in Den Haag, je hoort het gemor en proeft de onvrede. Dat hoort bij een volksclub. Rust is een illusie.

In dit geval speelt er nog een ander mechanisme mee. De geluiden dat de roerganger van het technisch hart Martin Jol meer invloed uitoefent dan een trainer zich zou wensen, nemen toe. Rankovic laat zich er niet over uit, maar in de Haagse wandelgangen is het al enige tijd een favoriet gespreksonderwerp. De gedachte is niet geheel onlogisch. Jol is als de grote verlosser binnengehaald en met hem zijn er heel wat volgelingen op voorname posities de club in gekatapulteerd. Er is een ja-knikcultuur ontstaan, waarin Jol bij voorkeur op de achtergrond acteert en zijn mensen op de vloer het vuile werk opknappen. Niet eens verwonderlijk, want als je de ervaren ex-trainer van onder meer Ajax en Tottenham Hotspur strikt als boegbeeld om een mening over het technisch beleid te ventileren, mag je verwachten dat die koers wordt gevolgd. Algemeen directeur Mohammed Hamdi heeft Jol carte blanche gegeven op technisch vlak. Verstandig, omdat hij – zoals hijzelf zegt – geen verstand van technische zaken heeft, maar ook risicovol omdat Jol en consorten feitelijk zonder tegenspraak allesbepalend zijn.

Niemand roept dat Jol de opstelling bepaalt en zij die dat wél beweren, vermoeden dat slechts. Wel is duidelijk dat hij indirect op verschillende manieren Rankovic probeert te sturen bij het maken van diens keuzes. Of de trainer daar gevoelig voor is, bepaalt hij zelf. Hoe sterk staat hij in zijn schoenen om zijn eigen keuzes te maken? Hoe graag wil hij zijn eerste baan als hoofdcoach behouden? Dat Rankovic spelers die van de clubleiding te horen kregen dat ze mochten vertrekken (Michiel Kramer, John Goossens, Bilal Ould-Chikh) gewoon opstelt als hij vindt dat hij ze nodig heeft, pleit voor hem. Bij tegenvallende resultaten zullen dit soort beslissingen echter altijd tégen hem worden gebruikt.

Rankovic was stellig voor het duel met PSV op de vraag hoe hij tot een opstelling komt: ‘Ik maak de keuzes en overleg met mijn staf.’ Na de wedstrijd presenteerde hij zich als de trainer die nieuwe spelers kreeg van wie hij zich afvraagt of het versterkingen zijn. ‘Ik ben geen tovenaar. Ik heb twee spelers gekregen die ik heb gevraagd. Te weinig? Ja, dat kun je wel zeggen.’ Ongewild (of juist niet?) gaf hij de clubleiding munitie om zijn functioneren te bediscussiëren. Bovendien is het de vraag hoe de spelers – die hem zeggen te steunen – hierop reageren.

De technische staf bestaat dit seizoen naast Rankovic uit Richard Knopper, Michele Santoni en Rick Hoogendorp. De laatste twee zijn de ogen en oren van Jol. Ook keeperstrainer Hans Segers heeft een Jol-link. Vooral de positie van Santoni is interessant. Volgens goed ingelichte bronnen zou híj de hoofdtrainer zijn geworden als ADO was gedegradeerd. Los van het feit dat het een betwistbare keuze zou zijn geweest, aangezien Santoni in zijn korte periode als hoofdcoach bij Almere City bewees enkele essentiële basiskwaliteiten te missen om die functie te kunnen vervullen (onder meer zijn communicatieve vaardigheden lieten veel te wensen over), is zijn huidige rol in dat licht bezien op z’n minst merkwaardig. Als assistent/analist is hij door zijn gevoel voor details en kennis van zaken veel beter op zijn plek. Dat Jol bij de aanstelling van Rankovic zich nog lovend over hem uitliet en enkele maanden later kennelijk een andere mening heeft, hoort bij de huidige voetballerij. Of liever gezegd: het hoort bij ADO.

De club moddert voort. De gevonden bekerzege op Sparta Rotterdam, met de scorende doelman Luuk Koopmans in de hoofdrol, was enkele dagen later al vergeten. Het chagrijn over het spel overheerst. Wat dat betreft is er bar weinig veranderd ten opzichte van het dramatische vorige seizoen. Winst in blessuretijd bij VVV-Venlo, een late 2-2 tegen AZ en de ontsnapping tegen Sparta. Meer is het niet. Ook Rankovic weet dat het voetballend niet best is. In zijn eerste maanden is hij er simpelweg niet in geslaagd een herkenbaar elftal volgens een herkenbaar systeem te laten spelen. Het is los zand en de lamlendigheid tegen PSV was geen incident.

Meest zorgwekkend is dat de spelers niet lijken te begrijpen wat de bedoeling is als het eerste fluitsignaal heeft geklonken. Alleen in De Kuip startte ADO fris en met lef, in de andere duels overheersten twijfel en onkunde, vooral in de eerste helft. De massale intocht van voetballers speelt een grote rol in het matige spel. Er zijn spelers binnengekomen die wedstrijdritme ontberen en dus tijd nodig hebben om speelklaar te zijn. Zogenaamde kenners willen nieuwelingen met toegevoegde waarde als Ilay Elmkies, Ravel Morrison en Nikos Karelis in de basis zien, maar de technische staf ziet dagelijks dat zij fysiek nog niet toe zijn aan basisplaatsen. Het is het gevolg van de moeizame zoektocht zonder budget naar bruikbare nieuwe krachten. ADO bevindt zich in een vicieuze cirkel.

 

Bron VI