Nieuwsarchief

02-05-13 Vooruitblikken met: Peter Houtman

“Vooruitblikken met” is een rubriek waarin een (oud)-speler, die heeft gevoetbald bij zowel ADO Den Haag als de aankomende tegenstander, kort iets over beide clubs vertelt en zijn mening en voorspelling geeft over de wedstrijd. In deze editie beschouwen we voor op ADO Den Haag - Feyenoord en is het de beurt aan Peter Houtman.

Peter Houtman (4 juni 1957) kwam in zijn loopbaan vier seizoenen uit voor Feyenoord en een half seizoen voor ADO Den Haag. In zijn tijd bij de Rotterdammers maakte hij 74 treffers in 132 competitiewedstrijden. In het half jaar Residentie scoorde Houtman twee goals in 15 competitiewedstrijden. De spits die vooral bekend stond om het maken van vele doelpunten kwam ook nog uit voor Club Brugge, Excelsior, FC Groningen, Sporting Lissabon en Sparta. De nu 55-jarige oud spits maakte zeven treffers in acht interlands voor het Nederlands elftal.

Meneer Houtman, u oogt nog bijzonder fit.
Dat klopt inderdaad. Ik speel nog voetbal bij Oude Maas in Poortugal, een klein dorpje in Rotterdam. Daar voetbal ik nog wekelijks tegen jonge gasten in een reguliere competitie. Daarnaast voetbal ik nog voor oud-Feyenoord. Toevallig heb ik eergisteren nog gespeeld. Ik ben nog fit; het springen gaat nog makkelijk en het netje bolt nog regelmatig. Zo lang dat het geval is, ga ik door. Als het allemaal niet meer gaat en ik voor niks mee doe, dan stop ik er uiteraard mee. Collega's vragen wel eens hoe ik het zo lang kan volhouden. Dan antwoord ik altijd dat ik nog fit ben en het spelletje nog te leuk vind. Naast het voetballen tennis ik ook nog.

Waar bent u vroeger als voetballer begonnen, voordat u in de jeugdopleiding van Feyenoord terecht kwam?
Ik ben begonnen bij Meeuwenplaat, een kleine amateurclub uit de wijk Hoogvliet in Rotterdam. Tegenwoordig kan je al vanaf je vijfde jaar bij een voetbalclub terecht, maar wij moesten destijds minimaal acht jaar zijn. Ik was nog net geen 13 jaar toen ik gescout werd voor Feyenoord. Na wat testtrainingen die goed verliepen, kwam ik door de ballotagecommissie, die destijds nog in werking werd gesteld bij nieuwe spelers. Officieel ben ik in 1971 lid geworden.

U werkt al enige tijd bij Feyenoord als stadionspeaker en presentator van Feyenoord tv. Hoe bevalt dat?
Ik doe het alweer 15 jaar. Destijds werd ik gevraagd of ik stadionspeaker wilde worden. Ik zag het in eerste instantie niet zo zitten. Er werd mij toen verteld dat ik het op mijn eigen manier mocht invullen. Dat gaf de doorslag. Zelf heb ik een goede band met de supporters en voel ik goed aan wat wel en niet wordt gewaardeerd. Dat is toch belangrijk. Ik ben begonnen in 1998, toevallig de laatste keer dat Feyenoord kampioen werd. In de jaren daarna zijn we ver terug gevallen en heb ik dus ook de mindere tijden meegemaakt. Gelukkig gaat het nu weer beter met de club.

Aan het eind van vorig seizoen pakte Ron Vlaar de microfoon over na de winst op Ajax. Zijn dat de mooie momenten als speaker?
Ja, dat zijn zeker mooie dingen. Daar moet je als stadionspeaker ook een beetje op inspelen. Laatst zette ik "Hand in hand" in, dat soort dingen worden gewaardeerd door het publiek. Ik zag laatst op televisie hoe die speaker in Duitsland te keer ging. Af en toe hoor je dat ook nog wel eens in Limburg. Dat zal je mij dan weer nooit horen doen. Daar zijn wij Rotterdammers te nuchter voor.

Hoe vervelend is het om doelpunten om te roepen van de tegenstander, zoals vorig jaar bij de 0-3 tegen ADO Den Haag?
Laten we voorop stellen dat ik nooit op andere clubs zal afgeven. Je moet altijd respect hebben voor de tegenstander. Maar het is logisch dat je het altijd leuker is om voor je eigen club doelpunten om te roepen. Soms zijn er uiteraard clubs die ik het meer gun om te scoren dan andere ploegen. Dat heeft iedereen, maar dat mag je nooit laten merken. Ik ben van oorsprong van Feyenoorder en dat zal ik altijd blijven. Dat is mijn club. Maar ik heb ook een grote sympathie voor de andere clubs waar ik heb gevoetbald. En dan vooral voor de volksclubs ADO Den Haag en FC Groningen.

U heeft uiteindelijk maar een half jaar voor ADO Den Haag gespeeld. De club heeft blijkbaar veel indruk gemaakt?
Ja en de club is nog steeds verbonden aan mijn leven. Als ik uit mijn raam op de zeventiende verdieping van mijn woning kijk, zie ik de lichtmasten van het Kyocera stadion op wedstrijddagen. En ik heb ook nog uitzicht op De Kuip en het stadion van Sparta. Best mooi, uitzicht op drie oud clubs. Maar inderdaad ADO Den Haag heeft veel indruk gemaakt. Dat begon al op jonge leeftijd toen ik op vijftienjarige met Feyenoord B1 tegen ADO Den Haag B1 een voorwedstrijd speelde in het Zuiderpark Stadion. Na de wedstrijd mochten we achter het doel zitten en de wedstrijd van het eerste elftal kijken. Dat was echt genieten. Toen gingen er nog 28.500 toeschouwers in het Zuiderpark Stadion. Als kleine jongen heeft dat veel indruk gemaakt. Als voetballer kwam ik in het midden van het seizoen 1991/1992 bij ADO Den Haag terecht. Ze stonden er heel slecht voor. Vandaar dat ik ook werd gehaald, ze hadden versterking nodig. Ik speelde destijds periodes noodgedwongen achterin, omdat er veel spelers werden gemist door blessures en vooral schorsingen. Spelers van ADO Den Haag werden destijds vaak slachtoffer van schorsingen. Het leek af en toe wel alsof de spelers van ADO Den Haag zwaarder werden bestraft. De club lag toen onder een vergrootglas en had geen beste naam. Helaas is het toen ook fout gegaan tegen Go Ahead Eagles in de nacompetitie en degradeerde ADO Den Haag naar de Eerste Divisie. Dat had ik nog nooit meegemaakt en vond ik echt verschrikkelijk. Sportief was het dus een vervelende tijd, terwijl we echt een goede ploeg hadden met onder andere spelers als Marco Gentile, Cor Lems en Heini Otto. Alleen je was dus een heleboel spelers kwijt aan blessures en schorsingen. Dat speelde zeker mee.
Ik heb verder genoten van de platte Haagse humor. Echt geweldig; een gouwe tijd. Ik had er achteraf wat langer moeten spelen. Het was een tijd om nooit te vergeten. ADO Den Haag is altijd een "sleeping giant" geweest en krabbelt nu eindelijk de goede kant op. Dat is goed om te zien. Maar het kan nog veel beter.

U heeft veel clubs gehad. Wie is de beste speler met wie u ooit heeft samen gespeeld?
Ik heb bij Sporting Lissabon met heel veel internationals gespeeld. Maar om het even bij Nederland te houden: Johan Cruijf en Ruud Gullit. Dat waren wel de beste spelers. Verder heb ik in het Nederlands elftal samen met Marco van Basten gedebuteerd. Dat was ook bijzonder.

Helaas heeft u nooit een EK of WK meegemaakt.
Dat klopt. Ik heb acht interlands gespeeld en zeven keer gescoord. Ik heb meer wedstrijden gespeeld, maar die werden niet als interland meegeteld als je tegen een Eredivisieclub speelde. Helaas misten we destijds de kwalificatie's voor het EK en WK op doelsaldo. Onder andere omdat Spanje toen met 12-1 van Malta won. Daar heb ik een beetje pech mee gehad. Ook was het voor mij wat ongelukkig dat er voor een bepaald systeem werd gekozen dat niet op mijn lijf was geschreven en dat de jongens uit de lichting van Van Basten net iets jonger waren dan ik. Ik heb er in ieder geval alles aan gedaan en de bondscoach van destijds was tevreden over de keren dat ik mee deed.

Wat voor voetballer was u?
Ik ben vroeger als keeper begonnen. Dat ging heel goed, alleen heb je dan vaak niks te doen en daarom ben ik toch maar weer gaan voetballen. Van kleins af aan schoot ik de ballen er al makkelijk in. Ik ben bij het grote publiek vooral bekend geworden als veel scorende spits die vaak op de juiste plek stond en goed kon schieten en koppen. Toen ik bij het eerste elftal van Feyenoord kwam ben ik begonnen als rechtsback. Dat lag mij ook goed, maar kwam vooral omdat er voor die positie weinig concurrentie was. Het was toen als jeugdspelers veel moeilijker om door te breken als nu. Soms vind ik het wel eens jammer dat ik in mijn loopbaan vooral als aanspeelpunt werd gebruikt. Ik kon nooit echt laten zien dat ik ook goed kon voetballen, omdat je altijd veroordeeld was tot aanspeelpunt en dan vaak beperkt bleef tot het vasthouden van de bal en het kiezen van positie. Maar ik kijk uiteraard met veel plezier terug op mijn loopbaan. Goals maken is het mooiste wat er is. Je voetbalt voor je publiek, dat heb ik 20 jaar lang met hart en ziel gedaan. Elke keer wanneer je scoort maak je mensen blij. Dat was altijd een prachtig moment.

Terug naar de actualiteit. Hoe vindt u dat ADO Den Haag het doet dit seizoen?
Voor het publiek is het einde van het seizoen een beetje teleurstellend. Tot een aantal weken terug liep het goed, dan is het toch jammer dat je dan op het cruciale moment wat wegzakt en het seizoen kleurloos eindigt. Hopelijk gaat het volgend seizoen weer beter met ADO Den Haag.

Momenteel spelen er vier oud spelers van ADO Den Haag in de selectie van Feyenoord. Is dat toeval of passen spelers van beide clubs goed bij elkaar?
Spelers van ADO Den Haag passen vaak goed bij Feyenoord. Ik had het er laatst nog over met Lex Immers. Jongens die erin kletsen vallen hier wel in het pulletje. De supporters van ADO Den Haag en Feyenoord houden van spelers die alles geven en erin kletsen. Dat wordt gewaardeerd. Immers wordt wel eens bekritiseerd door het missen van kansen, maar als je ziet hoeveel energie die jongen in een wedstrijd stopt, dan kan ik dat alleen maar waarderen. En dat doen de supporters ook. Hij is heel belangrijk voor dit Feyenoord. Lex knapt heel veel werk op voor zijn ploeggenoten en gaat altijd voorop in de strijd. Hij jaagt, maakt ruimte voor zijn ploeggenoten, sluit goed bij en ja hij mist wel eens kans. Maar dat zit opgesloten in zijn spel. Hij heeft er toch al meer dan tien in liggen.

Naar welke spelers bij ADO Den Haag kijkt u nu in het bijzonder?
Mike van Duinen heeft de laatste tijd leuke dingen wat laten zien. Ik ben heel nieuwsgierig hoe die jongen zich verder gaat ontwikkelen.

Wat denkt u van zondag?
Feyenoord moet uit die laatste twee wedstrijden 'gewoon' zes punten halen. En dan ben je afhankelijk van PSV, maar laten we zelf eerst maar twee keer winnen. ADO Den Haag draait de laatste weken wat minder, hopelijk kunnen we daar van profiteren.