Meningen

Rob Jansen Aad Mansveld toonbeeld van ADO/FC Den Haag
Hij was het toonbeeld van ADO/FC Den Haag: fysiek sterk, maling aan iedereen. Aad was ook een typisch voorbeeld van Haagse bluf in de goede zin van het woord. Voordat hij ziek werd raakte ik bevriend met Aad. In die periode gingen we vaak op stap. We hebben ook heel lang contact gehad tijdens zijn ziekte. Maar de laatste periode voor zijn overlijden (op 5 december 1991) had hij alleen nog zijn 2 beste vrienden om zich heen : Lex Schoenmaker en Didi Vathauer, nu nog altijd elftalleider van ADO Den Haag.

Martin Jol, Het overlijden van Aad Mansveld [1991] de populairste voetballer die Den Haag ooit voortbracht, heeft in de Haagse voetbalwereld diepe en nog steeds diepe indruk gemaakt.

Pieter den Dulk, in begin jaren tachtig voorzitter van FC Den Haag : Ik maakte Mansveld mee in een nogal hectische en ook vervelende periode. Hij kwam toen juist weer terug van Feyenoord en vertrok later weer naar FC Utrecht. Toch had ik met hem immer een relatie, die verder reikte dan die van voorzitter - werknemer. Noem het gerust een vriendschappelijke band. Aad Mansveld gaf me, toen ik pas voorzitter was geworden, zelfs tips hoe ik me naar de selectie toe moest gedragen. Ik denk dus met zeer veel respect aan hem terug.

Dick Advokaat, de huidige bondscoach van Rusland: Ik denk dat Aad en ik dezelfde karakters hadden, zowel binnen als buiten de lijnen. Bij het toenmalige ADO en ook bij FC Den Haag hadden we beiden een echte winners mentaliteit. Aan verliezen hadden we een grote hekel. Bovendien was Aad recht door zee. Als we eenmaal iets in ons hoofd hadden, dan waren we er moeilijk vanaf te brengen. Aad was in die periode en nog steeds de persoonlijkheid van het Haagse voetbal.

Lex Schoenmaker, huidige adviseur van ADO Den Haag: Ik trok altijd veel met Aad op, ook in de laatste maanden. Hij was een vriend van me in de ruimste zin van het woord. Aad Mansveld werd vaak als 'hard' omschreven, maar dat was hij toch niet. Als puntje bij paaltje kwam was het zelfs iemand met een heel klein hartje. Hij was wel standvastig, je kon hem moeilijk van zijn mening afbrengen.

Vriend Didi Vathauer, die zich destijds persoonlijk sterk maakte voor de terugkeer van Mansveld van Feyenoord naar FC Den Haag: Hij was niet één van mijn vrienden, nee Aad was mijn beste vriend. En daar moet je zuinig op zijn. Ik kwam Aad al tegen op de speelterreintjes op de grens van Laakkwartier en Spoorwijk. Later, toen wij samen een autobedrijf begonnen en ook zijn zaakwaarnemer werd zijn we onafscheidelijk gebleven tot aan zijn dood. Aad maakte zich, ook in z'n laatste levensfase, eigenlijk altijd druk om anderen. En bleef ook een attent persoon. Ik weet nog dat één van mijn dochters jarig was. Hij was zelf niet meer in staat om te komen, maar toch liet hij een cadeautje bezorgen door zijn zoontje. Dat bedoel ik nou.

Theo v/d Burch, trok met Mansveld veel op: Elke vrijdagavond thuis bij mij of bij Dikkie [Dick Advokaat] zaten we te klaverjassen. Ik bewonder nog steeds zijn moed die hij tot het laatst had. Hij wenste niet op te geven, hij bleef maar knokken, ook toen hij op het laatst veel pijn had toonde hij nog karakter. De jeugd van nu zou wat dat betreft een groot voorbeeld aan Aad Mansveld moeten nemen.

Gerard Slager, was destijds lid van het ADO-bestuur. Hij: ,,Mansveld was met name in de periode tussen 1974 en 1982 gezichtsbepalend voor de club. Ik heb toen wel-eens gekscherend gezegd dat hij FC Den Haag in z'n ééntje voor de eredivisie heeft behouden, maar in feite was dat zo. Aad Mansveld was het symbool van de prof. Weinigen hebben gedacht dat hij zo'n indrukwekkende carrière zou maken. Aad was een laatbloeier en bovendien werd hij lange tijd als voetballer ondergewaardeerd. Ton Smit ex voorzitter van de business to business club van ADO Den Haag: Ik omschrijf Aad Mansveld als 'Mister FC Den Haag'. Hij had een enorme uitstraling en was de drager van het elftal. Daarnaast was hij een markant figuur met een enorme dosis humor. Ik ben nog steeds kapot van zijn dood.

Martin Jol, huidige trainer van Ajax behoorde tot de talentrijke lichting, die destijds bij FC Den Haag kwam. Jol: Mannen als Aad Mansveld en een Dick Advocaat behoorden toen tot de gevestigde orde. Die keken wat vreemd op tegen jonge spelers als Boudewijn de Geer, Tsheu La Ling, Leen Swanenburg, Martin Toet, Kees Strom, John Dusbaba en mijn persoontje. We waren 'Oom aad en z'n neefjes'. Aad Mansveld was niet direct een persoon, die naar je toe kwam en zei: Dat moet je zus of zo doen. Nee, het ging op de harde manier. Toen keek je daar wat vreemd tegenaan, maar later realiseerde je toch dat het de juiste weg is geweest. de mentale hardheid, die mijn spel later ook kenmerkte, heb ik meegenomen van Aad Mansveld en ik heb er nog steeds veel profijt van nu ook als trainer. Wat dat betreft was hij een voorbeeld voor mij. Als we op de training van FC Den Haag een sprintduel moesten maken en je moest dan tegen Mansveld dan kon je er donder op zeggen dat Mansveld even in je oor kwam fluisterde dat als je sneller was dan hem dat dan de kans groot was dat je voor een week of drie in het gips zou belanden. Toen dacht je wat is dit nu, later toen ik zelf als oudere speler terugkeerde bij FC Den Haag zei ik het zelfde tegen bijvoorbeeld Marco Gentile, ik denk dan ook dat veel spelers ontzettend veel aan Aad hebben gehad.

Kees Jansma, televisie presentator bij Canal plus: Over Aad zijn zoveel verhalen te vertellen, Aad is voor mij gewoon het boegbeeld van ADO Den Haag en daar moeten ze zuinig op zijn het is hun enigste echte Haagse held. Mijn eerste opdracht als journalist was in de eind jaren 60 toen ik met ADO naar Oostenrijk afreisden. Toen Ernst Happel trainer was van ADO, Happel en manager Eddy Hartman stuurden zijn spelers naar bed, echter enkele spelers klommen via de regenpijp naar buiten toe, zo ook Aad Mansveld die mij kwam wakker maken of ik ook mee wilde gaan, aangekomen in het uitgaansleven besloten we om naar een nachtclub te gaan. Eenmaal binnen was er een grote goochelshow aan de gang die na wij dachten werd opgenomen door een tv-ploeg. Op een gegeven moment werd Aad Mansveld uit de zaal gehaald door de goochelaar om hem te assisteren. Aad stelden ze eigen voor in gebrekkig Duits dat hij en zijn maten voetballers waren uit Nederland. Echter wisten wij toen nog niet dat het hier om een live uitgezonden televisieprogramma betrof, en Ernst Happel vrolijk in zijn hotel het televisie programma zat te volgen en plotseling een ene meneer Mansveld op het podium zag verschijnen. Mansveld en zijn teamgenoten konden de volgende dag om half zeven hun bed uit voor een straftraining, maar toen er die zelfde dag ook nog gevoetbald moest worden voor de Europacup won ADO wel die wedstrijd op karakter, met Mansveld voorop in de strijd.